Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026

Δυο χρόνια δίχως τον Δημήτρη Σουλιώτη

Στο Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδας λένε ότι «κάθε ηλικιωμένος που πεθαίνει είναι μια βιβλιοθήκη που καίγεται»!
Συμπληρώθηκαν σήμερα δυο (2) χρόνια από την Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2024 την ημέρα που έφυγε από τη ζωή ο ξεχωριστός άνθρωπος Δημήτρης Σουλιώτης.


Διαχρονικός κοινωνικός αγωνιστής, ανιδιοτελής κομμουνιστής μέχρι το τέλος της ζωής του. Άφησε την τελευταία του πνοή στην κατοικία του, στην οδό Ελλησπόντου, στο Βύρωνα, πλησίον του Κοινωνικού (Ιατρείου) Φαρμακείου  Βύρωνα.

Γεννήθηκε, μεγάλωσε, ανδρώθηκε κοινωνικά και πολιτικά στον Πειραιά όπου έζησε για πολλά χρόνια.
Σταθμός στη ζωή του στάθηκε, στην εφηβική του ηλικία, η τυχαία συνάντησή του, στο παντοπωλείο της γειτονιάς του, με τον αγωνιστή Γιωτόπουλο Γιώργο: (που κρατούσε ένα βιβλίο του Σαίξπηρ), για τον οποίον μιλούσε πάντοτε με εκτίμηση και σεβασμό: "μου άλλαξε τη ζωή", έλεγε και ξανά έλεγε!

Η πολιτική του διάπλαση, εκείνη της επιθυμίας για κοινωνική δικαιοσύνη και της απελευθέρωσης από κάθε αυταρχική εξουσία, με ευθύτητα εκφράστηκε μέσα από τον Egmont, τον ήρωα του ομώνυμου θεατρικού έργου του (Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον) Γκαίτε και την ομώνυμη (Egmont, opus 84) μουσική του αγαπημένου του (μαζί με τον Πυότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκυ) συνθέτη Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.

Ο Δημήτρης Σουλιώτης γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1937 και μυήθηκε από μικρός στην βιοπάλη της ζωής και στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες. Μετά τη στρατιωτική του θητεία -υπηρέτησε στην ειδικότητα του ασυρματιστή- εργάστηκε στο εμπορικό ναυτικό. Εκεί, ενταγμένος πλέον στο ΚΚΕ, ανέπτυξε πλούσια συνδικαλιστική δράση στο ναυτεργατικό κίνημα. Ταξίδεψε σε πολλές χώρες και κυρίως στη Γερμανία, πριν και κατά την διάρκεια της δικτατορίας, και ήταν ο σύνδεσμος των απανταχού Ελλήνων ναυτικών.
Στα χρόνια της δικτατορίας 1967-1974 ήταν πολιτικός εξόριστος.

Μετά την μεταπολίτευση υπήρξε μέλος στο συνδικαλιστικό τμήμα της Κ.Ε. του ΚΚΕ και εκλέχθηκε με την δημοτική παράταξη του ΚΚΕ δημοτικός και νομαρχιακός σύμβουλος Πειραιά.
Αργότερα το 2000 στο 3ο συνέδριο του "Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου" εκλέχθηκε μέλος της Κ.Ε.
Το 2004 αποχώρησε και παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του ανένταχτος κοινωνικός αγωνιστής και μαχητής της κομμουνιστικής αριστεράς.

Ανέπτυξε πλούσια κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα. Άνθρωπος οξυδερκής, διορατικός, αλληλέγγυος, δοτικός, κοινωνικά και πολιτικά ανήσυχος και χρήσιμος.
Από το 2002 ζούσε στην πόλη του Βύρωνα, με την σύζυγο του κα Σούλα Σουλιώτη, η οποία συνεχίζει το έργο του στο Κοινωνικό Φαρμακείο Βύρωνα.

Τα δύσκολα χρόνια της οικονομικής κρίσης δεν περιορίστηκε μόνο στους αγώνες ενάντια στην πολιτική των μνημονίων. Έλαβε την πρωτοβουλία και πρωτοστάτησε στη δημιουργία του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Βύρωνα, που βοήθησε και προσέφερε δωρεάν υπηρεσίες υγείας, ιατρικό εξοπλισμό και φάρμακα σε χιλιάδες συνανθρώπους μας.
Από τον Οκτώβριο του 2012, που με πρωτοβουλία του και με τη συστράτευση μίας ομάδας πολιτών, γιατρών και φαρμακοποιών ιδρύθηκε στην πόλη μας το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Βύρωνα (Κ.Ι.Φ.Β.), αφιέρωσε πολύ χρόνο σε αυτό το εγχείρημα. [Το Κοινωνικό Φαρμακείο Βύρωνα (που ίδρυσε ο αείμνηστος Δημήτρης Σουλιώτης) διανύει τον 14ο χρόνο του...]


Τον Μάη του 2016, δημιουργεί τη συλλογικότητα «Δημοκρατική Ενότητα Δήμου Βύρωνα», μήτρα των συλλογικοτήτων "Ενάργεια" και "Κίνηση Πολιτών Βύρωνα". Ιστολόγιο: https://dimokratiki-enotita-virona.blogspot.com/
Ο Δημήτρης αγωνιζόταν και επέμενε για το κοινό καλό με ανιδιοτέλεια, έτσι όπως το αντιλαμβάνονταν αυτός.

Η επιμονή και υπομονή του αυτή τον έκανε να είναι ένας ξεχωριστός, χρήσιμος άνθρωπος.
Όσοι και όσες τον γνωρίσαμε και συνεργαστήκαμε μαζί του, θα τον θυμόμαστε στους καθημερινούς αγώνες για μία καλύτερη ζωή στην πόλη και την κοινωνία, δηλαδή για πάντα! 
Αντίο, και πάλι, φίλε και δάσκαλε, Δημήτρη... "Egmont".
Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες ,

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)