Τα ελικόπτερα Αugusta Βell-212, λόγω έλλειψης απαραίτητων ραδιοναυτιλιακών συσκευών, δεν δύνανται να εκτελούν IFR πτήση σε IMC συνθήκες (δηλαδή πτήση εντός νεφών-πτήση με κακές καιρικές συνθήκες): Απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, που δημοσιεύτηκε στις 26 Οκτωβρίου του 2021.
«Εκείνοι», το 1996, έστειλαν με ένα ακατάλληλο ελικόπτερο τρεις νέους ανθρώπους σε αποστολή αυτοκτονίας και πάλι «Εκείνοι», το 2016, έστειλαν, ξανά, με ένα ακατάλληλο ελικόπτερο άλλους τρεις νέους ανθρώπους σε νέα αποστολή αυτοκτονίας!
======================================
Αξίζει επίσης να λάβει υπόψη του κανείς και την μαρτυρία - συνέντευξη στο CNN.gr του Γεώργιου Δ. Δρόσου, ταξίαρχου ε.α., ο οποίος την περίοδο της κρίσης ήταν Αντισυνταγματάρχης ΠΒ και υπηρετούσε ως Διευθυντής του 3ου Επιτελικού Γραφείου και Αξιωματικός Επιχειρήσεων της 80 Ανωτέρας Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής Αστυνομίας (80 ΑΔΤΕΑ), με έδρα την Κω.
Εμείς, όμως, εστιάζουμε στην επιστολή-άρθρο που έγραψε ο Νικόλαος Κωστάκης στο Militaire.gr.
Τον Μάρτιο του 2016, ο απόστρατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ) Κωστάκης Νικόλαος, “ελικοπτεράς” του ΠΝ, με πολλές ώρες πτήσης, που είχε αναλάβει Πρόεδρος της Επιτροπής διερεύνησης για την πτώση του ελικοπτέρου στα Ίμια, έγραψε ένα κείμενο στο Militaire.gr.
Και το είχε γράψει με αφορμή μιας άλλης πτώσης ελικοπτέρου (τύπου Agusta Bell 212) του Πολεμικού Ναυτικού, στην Κίναρο, στις 11 Φεβρουαρίου 2016, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο των τριών επιβαινόντων αξιωματικών: Κυβερνήτη Αναστασίου Τουλίτση, Συγκυβερνήτη Κωνσταντίνου Πανανά και χειριστή Ραντάρ Ελευθερίου Ευαγγέλου.
Στο κείμενο-άρθρο γίνεται λόγος για τις ομοιότητες μεταξύ των δυο περιπτώσεων, των Ιμίων και της Κινάρου, και κυρίως για τα όσα ΔΕΝ έγιναν και στα δύο τραγικά γεγονότα. Το αναδημοσιεύουμε, γιατί το άρθρο έχει τη σημασία του… προβληματίζει!
«Ήρωες ή Θύματα»
“Αλίμονο στους λαούς που έχουν ανάγκη από ήρωες” (Μπρεχτ) ή ” Αν δεν έχουμε ήρωες πρέπει να τους κατασκευάσουμε”(αγνώστου).
Πέρασαν είκοσι χρόνια από το “επεισόδιο” στα Ίμια που στοίχισε την ζωή τριών στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) και πρόσθεσε άλλο ένα “πρόβλημα” στην χώρα μας.
Κάθε χρόνο από το 1996, συνεχώς και αυστηρά στο διάστημα από 25 Ιανουαρίου έως 25 Φεβρουαρίου, ζούμε ως κατ΄ αναπαράστασιν, την κρίση στα Ίμια.
Κάθε χρόνο, πάνω από τους τάφους των Χριστόδουλου Καραθανάση, Παναγιώτη Βλαχάκου και ΄Εκτορα Γιαλοψού, παρατηρούμε μια διαμάχη μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικών (και των “οπαδών” τους) για το ποιος ευθύνεται (Είναι ίσως η μοναδική διαμάχη εντός ενός στρατιωτικο-πολιτικού κατεστημένου που σε όλα τα άλλα, εξοπλισμούς, μίζες, ρουσφέτια, αλληλοεξυπηρετήσεις, σπατάλες κλπ, κλπ, προχωράει σε αγαστή συνεργασία).
Και πάντα στην διελκυστίνδα αυτή χρησιμοποιούνται οι ίδιοι όροι και τα ίδια ονόματα: Σημίτης, Πάγκαλος, Λυμπέρης, Βερύκιος (γιατί;), σημαία, άνεμος, κανόνες εμπλοκής, εθνική κυριαρχία, vertigo, ηλεκτρονικός πόλεμος, σφαίρες, πριτσίνια, πόρισμα κλπ, κλπ, κλπ.
Ουδέποτε όμως είτε από στρατιωτικούς είτε πολιτικούς, ακούστηκαν όροι όπως:
-Ανάκριση ή Προανάκριση για τους τρεις νεκρούς αξιωματικούς, όταν για μια “ζάλη” μετά από τροχαίο επιλαμβάνεται το Προανακριτικό,
-Ένορκη Διοικητική Εξέταση για το ιδιαίτερα μεγάλης αξίας Ε/Π, που καταστράφηκε, όταν γίνονται ΕΔΕ για κοινά και ευτελούς αξίας κουταλοπίρουνα,
και το κυριότερο και σοβαρότερο,
–Σύσταση Επιτροπής/ων για εξέταση της διεξαγωγής όλης της επιχειρήσεως στα Ίμια, από διαδικασίες χειρισμού της κρίσης, μέχρι σε επιχειρησιακό και τακτικό επίπεδο, όταν η Πολιτεία συστήνει επιτροπές παντού και για τα πάντα.
Αποτέλεσμα, ουδείς υπεύθυνος, πλην του πολιτικά υπευθύνου, τότε Πρωθυπουργού της χώρας, που και αυτός αρκετούς μήνες αργότερα εκλέχτηκε Πρωθυπουργός.
Αυτό έθρεψε κάθε είδους θεωρία συνωμοσίας και έδωσε το δικαίωμα σε κάθε πατριδοκάπηλο να “σπεκουλάρει” κατά το δοκούν.
“Ούτως εχόντων των πραγμάτων” και φέτος ξεκίνησε η ίδια “ιστορία” επαυξημένη με δήλωση του προκλητικά κυνικού κ. Πάγκαλου, που πυροδότησε εκ νέου μια “Παγκαλιάδα”.
Και θα είχαμε την ίδια κατάληξη όπως τα προηγούμενα χρόνια, με όλους ικανοποιημένους, αν δεν συνέβαινε, στην νησίδα Κίναρο, η πτώση του Ε/Π ΠΝ 28, με τρία νεκρά Στελέχη των ΕΔ τους Αναστάσιο Τουλίτση, Κων/νο Πανανά και Ελευθέριο Ευαγγέλου.
Το Ε/Π αυτό ήταν ιδίου τύπου και εξοπλισμού (;) με αυτό των Ιμίων οπότε δημιουργούνται πολλοί συνειρμοί και ερωτήματα.
Το θανατηφόρο αυτό ατύχημα πόσες ομοιότητες και πόσες ουσιαστικές διαφορές είχε με αυτό των Ιμίων;
Έχουν διαταχθεί Προανάκριση/Ανάκριση και Ένορκη Διοικητική Εξέταση από το ΓΕΝ;
Το σενάριο της άσκησης που εκτελούσε το Ε/Π πόσες πιθανότητες έχει να “λάβει χώρα” σε πραγματικές συνθήκες;
(Διότι “περίεργα” σενάρια ασκήσεων και παραδοχές, οδηγούν σε “περίεργους” εξοπλισμούς).
Τα ερωτήματα αυτά περίμενα να τεθούν από τους επαγγελματίες του είδους μια και τώρα δεν υπάρχουν: Πάγκαλος, ηλεκτρονικός πόλεμος, Τούρκοι κομάντος και σφαίρες.
Το οφείλουν στους έξι νεκρούς αλλά και στους ζωντανούς που είναι πληρώματα στα Ε/Π των ΕΔ, γιατί ξέρουν ότι σκοπός των Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι να δημιουργεί ήρωες.
Μόνο τους πατριδοκάπηλους συμφέρει αυτό.
Σκοπός των Ενόπλων Δυνάμεων είναι να “φέρουν εις πέρας επιτυχώς” την αποστολή που τους αναθέτει η Πολιτεία.
Νικόλαος Κωστάκης
===============================
Ο Νικόλαος Κωστάκης, που ανέλαβε την δύσκολη αποστολή να διερευνήσει την πτώση του ελικοπτέρου 21 στα Ίμια, στο πόρισμα που συνέταξε και υπέγραψε, έχει αποκλείσει την περίπτωση της κατάρριψης του ελικοπτέρου.
Το πόρισμα ούτε λίγο ούτε πολύ αφήνει να εννοηθεί ότι το ελικόπτερο έπεσε εξαιτίας άστοχων χειρισμών των μελών του. Αφού σημειώνεται ότι αποκλείεται η μηχανική βλάβη, εστιάζει στο γεγονός ότι άναψε η φωτεινή προειδοποιητική ένδειξη “MASTER CAUTION”.
H ένδειξη δεν προϋπόθετε ότι μπορούσε να οδηγήσει στην πτώση, επισημαίνοντας ότι “προκάλεσε συναισθήματα αβεβαιότητας ως προς την ασφαλή συνέχιση της πτήσης του ελικοπτέρου και συντέλεσε στην επικέντρωση της προσοχής των χειριστών στον εντοπισμό ενδεχόμενης βλάβης”.
Σε άλλα σημεία το πόρισμα αφήνει να εννοηθεί ότι οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες και οι λάθος εντολές και χειρισμοί απ’ όλους τους εμπλεκομένους έφεραν το δυσάρεστο αποτέλεσμα, επισημαίνοντας ότι η «ψυχολογική κατάσταση του πληρώματος κατά την πτήση ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη» καθώς και για άγχος «και ως εκ τούτου αυξημένη πιθανότητα εσφαλμένης εκτίμησης και συνεπώς λανθασμένης αντίδρασης».
Το επίσημο πόρισμα, λοιπόν, για την πτώση του ελικοπτέρου AB-212 του Πολεμικού Ναυτικού στα Ίμια, στις 31 Ιανουαρίου 1996, απέδωσε το δυστύχημα σε απώλεια προσανατολισμού (ίλιγγος/vertigo) του πιλότου λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών και της πτήσης σε χαμηλό ύψος με περιορισμένη ορατότητα, αποκλείοντας την κατάρριψη ή την μηχανική βλάβη.
Η επιστολή-αίνιγμα του Νικόλαου Κωστάκη δικαιώθηκε εμμέσως, πέντε χρόνια μετά, τον Οκτώβριο του 2021, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ...
Για την υπόθεση της πτώσης του ελικοπτέρου του ΠΝ στη νήσο Κίναρο υπήρξε δικαστήριο και απόφαση αυτού που στηρίχθηκε σε πορίσματα πραγματογνωμόνων, ΕΔΕ, καταθέσεις και εκτιμήσεις ειδικών.
Μέσα από τα έγγραφα προέκυψε ότι η βασική αιτία της συντριβής ήταν οι πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το συγκεκριμένου τύπου ελικόπτερο δεν πληρούσε τις προδιαγραφές για τέτοιου είδους νυχτερινές πτήσεις!!!
Το πόρισμα των εμπειρογνωμόνων ανέφερε ότι:
«Τα ελικόπτερα Αugusta Βell-212, λόγω έλλειψης απαραίτητων ραδιοναυτιλιακών συσκευών, δεν δύνανται να εκτελούν IFR πτήση σε IMC συνθήκες (δηλαδή πτήση εντός νεφών-πτήση με κακές καιρικές συνθήκες). Ωστόσο δύνανται να εκτελούν IFR πτήση (πτήση διά οργάνων) σε VMC συνθήκες κατά τις οποίες οι χειριστές, έχουν επαρκή ορατότητα ώστε να εκτελέσουν πτήση διατηρώντας οπτικό διαχωρισμό από το έδαφος ή άλλο εναέριο μέσο ή νύχτα με χρήση τού υφιστάμενου εξοπλισμού».
Στις 16 σελίδες της απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, που δημοσιεύτηκε στις 26 Οκτωβρίου του 2021, περιγράφονται οι λόγοι για τους οποίους οι δικαστές -προς τιμήν τους- πήραν αυτή την απόφαση και απεφάνθησαν ότι για το θανατηφόρο δυστύχημα στην Κίναρο υπήρχαν σοβαρές ευθύνες των επιτελικών που έδωσαν διαταγή να συνεχιστεί η άσκηση αγνοώντας τις αντίξοες συνθήκες, τον απαγορευτικό καιρό, αλλά και όλα τα πρωτόκολλα ασφαλείας.
Με άλλα λόγια, «Εκείνοι», το 2016, έστειλαν, ξανά, με ένα ακατάλληλο ελικόπτερο τρεις νέους ανθρώπους σε αποστολή αυτοκτονίας, όπως είχαν πράξει και «Εκείνοι», το 1996, που είχαν στείλει με ένα ακατάλληλο ελικόπτερο τρεις νέους ανθρώπους στην αποστολή αυτοκτονίας των Ιμίων!
Βύρωνας, η πόλη μας / 30 Ιανουαρίου 2026
