Παρασκευή 4 Απριλίου 2025

Ο εμπαιγμός 32 εργαζομένων του δήμου και ενός Δημοτικού Συμβουλίου...

Η σωστή ανάγνωση της, από 10 Μαρτίου 2025, ανακοίνωσης* του Δήμου Βύρωνα

Με την υπ' αριθμόν 224/2023 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών έγινε δεκτή αγωγή 32 εργαζομένων στους Δημοτικούς Παιδικούς Σταθμούς και αναγνωρίστηκε ότι αυτοί συνδέονται με τον Δήμο Βύρωνα με μία ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.

Όμως, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία (άρθρο 72 του ν. 3852/2010, όπως διαμορφώθηκε με το άρθρο 37 του ν. 4915/2022, γνωστό ως νόμος Βορίδη) επιβάλλεται στους Δήμους η υποχρέωση να εξαντλήσουν τα ένδικα μέσα σε υποθέσεις τέτοιας φύσεως.

Έτσι, ο Δήμος Βύρωνα, αφού εξήντλησε το χρονικό περιθώριο για τη λήψη της (διετία από τη δημοσίευση της δικαστικής απόφασης), με την υπ` αριθμόν 14/2025 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 2025 ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΟΜΟΦΩΝΑ (επί των παρόντων δημοτικών συμβούλων, γιατί ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Έξυπνος Βύρωνας», κ. Δεμπόνος Βασίλειος, απουσίαζε λόγω ασθενείας*) με εισήγηση του Δημάρχου, παρά την σχετική νομοθετική επιταγή, να μην εφαρμόσει την τροπολογία Βορίδη και να μην ασκήσει έφεση κατά της υπ` αριθμόν 224/2023 πρωτόδικης απόφασης, αναγνωρίζοντας ότι – όπως δέχθηκε και η πρωτόδικη αυτή απόφαση – οι 32 εργαζόμενοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και συνδέονται μαζί του με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.

ΔΕΙΤΕ στον ακόλουθο σύνδεσμο στο Youtube, από το 34.50 λεπτό την δευτερολογία του Δημάρχου κ. Αλέξιου Σωτηρόπουλου: «ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 25.02.2025» https://www.youtube.com/watch?v=vMZmhjgpZ9w

«Εμείς παιχνίδια στην πλάτη των εργαζομένων δεν παίξαμε και δεν θα παίξουμε ποτέ...» / «Θα απειθαρχήσουμε… δεν έχω κανένα πρόβλημα να με διώξουν πειθαρχικά…», αυτά ακριβώς ΔΗΛΩΣΕ ο Δήμαρχος, στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 2025.

Η υπ` αριθμόν 14/2025 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, όπως κάθε σχετική απόφασή του, δημοσιεύθηκε στη «Διαύγεια» (ΑΔΑ : ΨΧΕ-4Ω9Ε-4ΔΙ) και στάλθηκε υποχρεωτικά στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής. Διευκρινίζεται εν προκειμένω ότι η δημοσίευση της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου στη Διαύγεια και η αποστολή της στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση είναι υποχρεωτική για τους αρμόδιους υπαλλήλους του Δήμου και χωρίς αυτές (δημοσίευση και αποστολή στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση) καμία σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ή της Δημοτικής Επιτροπής δεν παράγει έννομες συνέπειες.

σ.σ.: Ερώτηση: Πότε έληγε η προθεσμία για την άσκηση ένδικων μέσων (έφεση) του Δήμου κατά της προαναφερόμενης Πρωτόδικης Απόφασης; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στις 6 Μαρτίου 2025!

Γιατί, λοιπόν, η με Αριθμό 14/2025 Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Τρίτης 25 Φεβρουαρίου 2025 δημοσιεύεται στη «Διαύγεια» με Αριθμό Διαδικτυακής Ανάρτησης (ΑΔΑ : ΨΧΕ-4Ω9Ε-4ΔΙ) στις 27 Φεβρουαρίου 2025, δηλαδή μετά από δυο (2) ημέρες, όταν η με Αριθμό 12/2025 Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 30ης Ιανουαρίου 2025 (Ένα ψήφισμα-χάδι, για δημοτικό σύμβουλο που έπρεπε ήδη να έχει παραιτηθεί!δημοσιεύεται στη «Διαύγεια» με Αριθμό Διαδικτυακής Ανάρτησης (ΑΔΑ: ΕΩΣ1Ω9Ε-ΥΗ1), στις 7 Φεβρουαρίου 2025, δηλαδή ύστερα από οκτώ (8) ημέρες;

Πόσες ημέρες είχε ο Φεβρουάριος του 2025; 28 ημέρες! Με τελευταία την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου.

Ο δε Μάρτιος άρχισε με το Σάββατο 1, Κυριακή 2 και την Καθαρά Δευτέρα 3 του μήνα.

Με ποιό τρόπο θα "απειθαρχούσε" η Δημοτική Αρχή εάν όχι με την καθυστέρηση της δημοσίευσης της Απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου στη «Διαύγεια»;

Γιατί βιάστηκε ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Νεκτάριος Αποστολάκης να δημοσιεύσει στη «Διαύγεια» την με Αριθμό 14/2025 Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου; Ποιος ο λόγος; Και ποιος ο ρόλος του στην υπόθεση; Αυτενέργησε; Επ' ουδενί λόγω 

Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, σύμφωνα με τη Δημοτική Αρχή Βύρωνα, αποφάσισε άμεσα με την υπ` αριθμόν πρωτοκ. 13836/2025 απόφαση του Γενικού Γραμματέα της ότι «το Δημοτικό Συμβούλιο όφειλε καθ` υποχρέωση και δέσμια αρμοδιότητα να ασκήσει ένδικα μέσα κατά της υπ` αριθ. 224/2023 πρωτόδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών» και ακύρωσε την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βύρωνα περί μη άσκησής τους. Η ακύρωση αυτή «εξαφάνισε» δηλαδή την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου που για τις αρμόδιες υπηρεσίες θεωρείται έκτοτε νομικά ως μη υφιστάμενη.

ΑΝΤΙΟ "MEA CULPA" ME ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ

Υπενθυμίζουμε τι δήλωσε η Δημοτική Αρχή στις 10 Μαρτίου 2025:

Μετά την κοινοποίηση της ακυρωτικής απόφασης του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής στον Δήμο, που έγινε στις 5 Μαρτίου 2025, η Νομική Υπηρεσία του οίκοθεν (σ.σ.: η οποία παρεμπιπτόντως σύμφωνα με το Οργανόγραμμα του Δήμου υπάγεται απευθείας στον Δήμαρχο και η οποία, σύμφωνα με τα όσα ειπώθηκαν στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της 26ης Μαρτίου 2025,"ήταν έτοιμη εδώ και δυο χρόνια", και άρα εν γνώσει και του σημερινού Δημάρχου...), χωρίς να λάβει σχετική εντολή από τον Δήμαρχο, την Δημοτική Επιτροπή ή το Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά σε συμμόρφωση προς όσα ορίζει η απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης και ο νόμος (άρθρο 72 του ν. 3852/2010) άσκησε έφεση κατά της υπ` αριθμόν 224/2023 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

σ.σ.: Αλήθεια ο Δήμαρχος Αλέξης Σωτηρόπουλος γιατί δεν ενημέρωσε αυθημερόν τους επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων; Γιατί δεν συγκάλεσε, κατεπειγόντως, Έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο;

ΕΙΝΑΙ Η ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ (άρθρο 37 του ν. 4915/2022) ΒΟΡΙΔΗ, ... Δήμαρχε! 

Γιατί εφόσον γνώριζε, όπως άλλωστε όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι, την διαδικασία και την τακτική της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, με φτηνή επικοινωνιακή πολιτική «Καταγγέλλει την ακύρωση από τον διορισμένο από την Κυβέρνηση Γενικό Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου που ανάγκασε την Νομική Υπηρεσία του Δήμου να ασκήσει έφεση, προκειμένου να μην υποστούν τα στελέχη της τις συνέπειες της μη συμμόρφωσης»;

Με την, από ότι φαίνεται, επί τροχάδην "σκόπιμη διαδικασία" «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι» που ακολούθησε ο "δήθεν επαναστάτης" Δήμαρχος (παρέα με τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου) μόνον τους φανατικούς οπαδούς του μπορεί να πείσει πλέον ότι δεν ενέπαιξε τους εργαζόμενους, το Δημοτικό Συμβούλιο και τους πολίτες κάνοντας μεταστροφή από τους στομφώδεις λόγους εντυπωσιασμού που ακούστηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο της 25ης Φεβρουαρίου 2025, όπου και είχε χειροκροτηθεί από τους εργαζόμενους… 

Όμως, θα συνεχίσει, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, να βρίσκεται στο πλευρό των -σε αγωνία και ομηρία- εργαζομένων, όπως θα δηλώνει και σ` όλα τα σχετικά δικαστήρια, μέχρι την τελική τους δικαίωση, αρκεί βέβαια να αλλάξει η Κυβέρνηση και η νομοθεσία!

*Παραπομπές:

  • Η Δημοτική αρχή και ο Δήμος παραμένει στο πλευρό των 32 εργαζομένων. Δείτε την ανακοίνωση του Δήμου εδώ: https://www.dimosbyrona.gr/article.php?id=12918
  • Ο Δήμαρχος φαίνεται ότι ενοχλήθηκε σφόδρα από την απουσία στην ομόφωνη απόφαση του επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Έξυπνος Βύρωνας», κ. Δεμπόνου Βασίλη, για να το αναφέρει τρεις φορές στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου στις 25-02-2025 και στις 26-03-2025. Δεν εξηγείται διαφορετικά...   

Βύρωνας, η πόλη μας (4 Απριλίου 2025)

Κινηματογραφικές Βραδιές Βύρωνα: «Να ζει κανείς ή να μη ζει;», του Ερνστ Λιούμπιτς. Παρασκευή 4 Απριλίου 2025

Οι Κινηματογραφικές Βραδιές του Δήμου Βύρωνα 2024-2025, με τον κύκλο προβολών με τίτλο: «Σκιές και ψίθυροι» - “Κινηματογραφικές ρωγμές στον καθρέφτη της ευτυχίας”, συνεχίζονται με την (προτελευταία) προβολή της ταινίας «Να ζει κανείς ή να μη ζει;», του Γερμανού (μετέπειτα πολιτογραφημένου Αμερικανού) σκηνοθέτη Ερνστ Λούμπιτς, που προβάλλεται την Παρασκευή 4 Απριλίου 2025 και ώρα 8 μ.μ., στον  Δημοτικό κινηματογράφο «Νέα Ελβετία», Νέας Ελβετίας 34 & Σεβαστείας, με  Είσοδο Ελεύθερη.

Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Στάθη Βαλούκο, συγγραφέα-σεναριογράφο.

«Να ζει κανείς ή να μη ζει;»

  • Σκηνοθεσία: Ερνστ Λούμπιτς
  • Σενάριο: Μέλχιορ Λένγκιελ, Εντουιν Ζούστους Μάγιερ, Ερνστ Λούμπιτς
  • Φωτογραφία: Ρούντολφ Ματέ
  • Μοντάζ: Ντόροθι Σπένσερ
  • Μουσική: Βέρνερ Ρ. Χέιμαν
  • Πρωταγωνιστούν: Κάρολ Λομπάρντ, Τζακ Μπένι, Ρόμπερτ Στακ
  • Διάρκεια: 99 λεπτά
  • Αμερικάνικη ταινία σε παραγωγή: Ερνστ Λούμπιτς

Μερικές από τις σημαντικότερες ταινίες του Ερνστ Λούμπιτς είναι: Ερωτική Παρέλαση (The Love Parade, 1930), Φασαρία στον παράδεισο (Trouble in paradise, 1932), Ερωτικές καντρίλιες (Design for loving, 1933), Νινότσκα (Ninotchka, 1939), Να ζει κανείς ή να μη ζει (To Be or Not to Be, 1942) και Ο ουρανός ας περιμένει (Heaven Can Wait, 1943). Ο σκηνοθέτης προτάθηκε τρεις φορές για Όσκαρ Σκηνοθεσίας και το 1947 του απονεμήθηκε Τιμητικό Όσκαρ.

Το 1996 η ταινία «Να ζει κανείς ή να μη ζει;» επιλέχθηκε να φυλαχτεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με αιτιολόγηση πως είναι πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική, ενώ το 2000 το Ινστιτούτο Αμερικανικού Κινηματογράφου την κατέταξε στη λίστα με τις 50 καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών.

Η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους δυο μήνες μετά το θάνατο της 33χρονης πρωταγωνίστριας (και συζύγου του ηθοποιού Κλαρκ Γκέιμπλ) Κάρολ Λόμπαρντ σε αεροπορικό δυστύχημα. Η Κάρολ Λόμπαρντ (Carol Lombard, 6 Οκτωβρίου 1908 - 16 Ιανουαρίου 1942) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου γνωστή για το ταλέντο της ως κομεντιέν που ξεδίπλωσε σε μια σειρά από κλασικές ταινίες των δεκαετιών του 1930 και του 1940. Υπήρξε η πιο ακριβοπληρωμένη ηθοποιός του Χόλιγουντ κατά τη δεκαετία του 1930. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει 23η στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.


Κριτική από τον Μανώλη Κρανάκη στο FLIX:

Σε ένα θέατρο της Βαρσοβίας, λίγο πριν ξεσπάσει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και οι Ναζί εισβάλλουν και καταστρέψουν την πόλη, ένας νεαρός πιλότος σηκώνεται και φεύγει από την πλατεία κάθε βράδυ που ο διάσημος Πολωνός ηθοποιός Τζον Τούρα ως Αμλετ είναι έτοιμος να διαπρέψει στον πιο διάσημο μονόλογο της ιστορίας του θεάτρου: «Να ζει κανείς ή να μη ζει;».

Το έργο είναι η ναζιστική κατοχή, το σκηνικό η βομβαρδισμένη Βαρσοβία και οι ηθοποιοί είναι οι άνθρωποι - από τη μία πλευρά οι ταλαντούχοι, όσοι θα παραμερίσουν (για λίγο) την ασημαντότητα των ματαιόδοξων προσωπικών τους φιλοδοξιών και ερωτικών περιπετειών και θα γίνουν ήρωες και από την άλλη οι ατάλαντοι, αυτοί που θα συνεχίσουν, δυστυχώς, να πρωταγωνιστούν σε κάθε εποχή ερήμην την «Ιστορίας» τους, προκαλώντας πικρό γέλιο με τη φρίκη που υπηρετούν.

Όσο η δράση κορυφώνεται (και σε καθαρόαιμη αγωνία που συμπορεύεται με την κωμωδία), ο Λιούμπιτς αφήνει την πλοκή να αρθρώσει το ηχηρό (και από τα γέλια φυσικά) αντιφασιστικό της μήνυμα και ανεπαίσθητα, σχεδόν χωρίς να χρειαστεί να υπογραμμίσει κάτι περισσότερο από την αυταπόδεικτη αλληγορική δύναμη της εικόνας (όταν αυτή πέφτει στα χέρια των σπουδαίων δημιουργών), πλέκει το δικό του εγκώμιο στους ανθρώπους της Τέχνης, κυρίως σε όσους η πραγματική ζωή έδωσε την ευκαιρία να παίξουν το ρόλο που κανένας σκηνοθέτης δεν τόλμησε να τους δώσει ποτέ.

Μια τολμηρή, αναιδής κινηματογραφική πράξη που περιφρονεί κάθε γνωστό (γραπτό ή άγραφο) κανόνα πολιτικής ορθότητας (με όρους που σήμερα θα κοβόταν ήδη από τη σύνοψη του αριστουργηματικού σεναρίου της - σε ιστορία του Μέλκιορ Λένγκιελ και τον ίδιο τον Λιούμπιτς συνσεναριογράφο μαζί με τον Εντουιν Τζούστους Μάγιερ), προκειμένου να βγάλει γλώσσα (και σταδιακά και νύχια και δόντια και μουστάκια…) απέναντι σε ένα ολόκληρο καθεστώς, αντιμετωπίζοντας με «επαναστατική» ελαφρότητα κάτι τόσο σοβαρό όσο τον ίδιο το τέρας του Ναζισμού.

Όσο φυσικό κι αν το κάνει να μοιάζει το διάσημο «άγγιγμα του Λιούμπιτς» (όπως έμεινε γνωστή η μοναδική ικανότητα του Γερμανού - πολιτογραφημένου στο Χόλιγουντ - σκηνοθέτη να χειρίζεται τους κώδικες της κωμωδίας με ένα σχεδόν άχρονο, αδιάψευστα κουρδισμένο, κομψό όσο δεν ξανάγινε ποτέ timing), δεν μπορείς παρά να σταθείς με δέος απέναντι στον τρόπο με τον οποίο η διαδοχή των καταστάσεων στο «Να Ζει Κανείς ή Να Μη Ζει;» είναι χρονισμένη πάνω στη λογική μιας μεγάλης θεατρικής παράστασης.

Και μαζί, ένα εγκώμιο στη μεγάλη δύναμη της ίδιας της Τέχνης να θέτει τα πιο υπαρξιακά ερωτήματα και - όταν καταφέρνει να γίνει σπουδαία, διαχρονική, απαραίτητη για τη σωτηρία της ψυχής και ίσως και του κόσμου όλου, όπως συμβαίνει με αυτήν εδώ την ταινία - να τα απαντάει. https://flix.gr/cinema/to-be-or-not-to-be-review.html

Βύρωνας, η πόλη μας (4 Απριλίου 2025)

Τετάρτη 2 Απριλίου 2025

Καταναγκασμένος αυτεπάγγελτος καθαρισμός του οικοπέδου στην περιοχή Νεράιδα

Στις 23 Μαρτίου 2025, ύστερα από παράπονα των κατοίκων της περιοχής γύρω από το οικόπεδο στη συμβολή των οδών Παναγή Τσαλδάρη & Χρυσοθέμιδος, στο τέρμα των λεωφορείων του Αγ. Αρτεμίου (περιοχή Νεράιδα), η συλλογικότητα «Κίνηση Πολιτών Βύρωνα» διενήργησε αυτοψία στον χώρο και την ίδια μέρα απέστειλε προς τον Δήμο Βύρωνα το Αίτημα-Ερώτηση με θέμα: "α) Έλλειψη καθαριότητας στο οικόπεδο της περιοχής “Νεράιδα”. β) Τί καθυστερεί την απόκτηση του οικοπέδου από τον Δήμο;", το οποίο έλαβε τον Αριθμό Πρωτοκόλλου: 8806/24/03/2025.

Το αίτημα της συλλογικότητας ανέφερε ότι οι κάτοικοι της γειτονιάς διαμαρτύρονται για την έλλειψη της καθαριότητας, τόσο στα πεζοδρόμια –τα οποία, εκτός των άλλων έχουν στοχοποιηθεί και ως χώροι εναπόθεσης για κάθε λογής αδρανές υλικό- όσο και εντός του οικοπέδου, αλλά και για την ύπαρξη τρωκτικών. Στην δε αυτοψία που διενήργησε (23/03/2025) διαπίστωσαν ότι εκτός από τα χόρτα που υπήρχαν στο οικόπεδο, αυτό ήταν γεμάτο και με σακούλες σκουπιδιών, ενώ παρατήρησαν και μια σημαντική καθίζηση της επιφανείας του οικοπέδου προς το υπόγειο (βλέπε φωτογραφία).

 

Εκείνο όμως που τους έκανε περισσότερο εντύπωση είναι ότι άκουσαν τους κατοίκους της περιοχής (θαμώνες του καφενείου και του Προπό) να λένε ότι ο Δήμαρχος κ. Α. Σωτηρόπουλος, πριν από τις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2023, περνούσε από εκεί σχεδόν κάθε μέρα, κυρίως δε πριν την διεξαγωγή του Β’ γύρου των εκλογών, λέγοντας «θα με στηρίξετε;» Αλλά μετά την εκλογή του είναι «άφαντος»… «Μην είδατε τον Αλέξη», τους είπαν!!!

Κάτι το αίτημα της συλλογικότητας, κάτι το άρθρο στην ιστοσελίδα των πολιτών (https://vironastrigiro.blogspot.com/2025/03/blog-post_23.html) με την αναφορά της προηγούμενης παραγράφου περί ανυπαρξίας του Δημάρχου, εξανάγκασαν την Δημοτική Αρχή του Αλέξιου Σωτηρόπουλου να προχωρήσει στον καθαρισμό του οικοπέδου

Βέβαια, μέχρι στιγμής δεν έχουμε κάποια σχετική πληροφόρηση για το εάν η αρμόδια Υπηρεσία του Δήμου απάντησε (ως οφείλει να κάνει) στα αιτήματα ή στην ερώτηση της συλλογικότητας και εάν -εκτός του καθαρισμού του οικοπέδου- διεκπεραιώθηκαν και τα υπόλοιπα αιτήματα που παραθέτουμε:

«Παρακαλούμε όπως ο Δήμος προβεί άμεσα:

  1. Σε αυτεπάγγελτο καθαρισμό του οικοπέδου [με επιβολή του προστίμου στην ιδιοκτήτρια, βάσει της περ. 26 της υποπαρ. β’ της παρ. Ι του άρθρου 75 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (ν. 3463/2006, Α’ 114)] για την αποτροπή κινδύνου πρόκλησης ή επέκτασης πυρκαγιάς.
  2. Σε απολύμανση του χώρου του οικοπέδου (μυοκτονία & απεντόμωση).
  3. Σε τακτικό καθαρισμό των πεζοδρομίων.
  4. Στην εύρεση λύσης για τη διαδικασία κατεδάφισης του εναπομείναντος επικίνδυνου τοιχίου που βρίσκεται επί της οδού Παν. Τσαλδάρη.
Τέλος, ΕΡΩΤΑΣΘΕ (και οφείλετε να απαντήσετε): Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η διαδικασία απόκτησης του οικοπέδου από τον Δήμο;»

Βύρωνας, η πόλη μας (2 Απριλίου 2025)

Τι ομορφιά...!!!